Mademki günün birinde hepimiz çekip gideceğiz, o hâlde bunca matem, bunca kahır niçin ha? Ömer Hayyam'ın bu fani dünya karşısındaki bilgece serzenişi, ölümün kaçınılmazlığı ve hayatın geçiciliği gerçeğiyle yüzleşen insanın, dünyevi hırslar ve gereksiz kederler karşısında düştüğü çelişkiyi eleştirir. Hepimizin sonu toprak olacaksa, ömrü bitmek bilmeyen matemlerle, hırslarla ve kahırlarla zehirlemenin anlamı nedir? Bu felsefi yaklaşım, kaderci bir boşvermişlikten ziyade, anın değerini bilmeyi, gereksiz acılardan sıyrılmayı ve yaşamı daha hafif, huzurlu ve bilgece kucaklamayı öğütler. Ölüm bilincinin insanı özgürleştiren o hafifletici gücünü yansıtır.