(La Rochefoucauld'ya ait bir aforizma). Bu söz, eşler arasındaki ahlaki saygıyı ve sadakatin doğasını anlatır. Dürüst, onurlu ve sadık (namuslu) bir hayat arkadaşı bulmak, dünyadaki en zor ve en kıymetli şeydir (definedir). Ancak bunu bulan kişinin, bu durumu kendi başarısıymış gibi çevresine gösteriş konusu (böbürlenme) yapması, o ilişkinin zarafetine ve karşısındaki kişinin onuruna büyük bir saygısızlıktır. Gerçek kıymet, sessizce korunmalıdır.