(Abraham Lincoln'e atfedilen bu söz), mutluluğun dış şartlara (para, sağlık, eşya, ortam) bağlı bir sonuç değil, tamamen insanın zihinsel bir tercihi olduğunu savunur. İnsan beyni, olayların iyi tarafına odaklanmayı seçtiğinde en kötü şartlarda bile huzuru bulabilir. Ancak mutsuzluğa veya şikayet etmeye programlanmış bir zihin, cennetin ortasında bile mutsuz olacak bir bahane bulur. Mutluluk, dışarıdan gelmez, içeriden verilen bir karardır.