Sürekli gelişimi ve insanın kendini aşma felsefesini anlatan (Nietzsche'nin Üstinsan kavramına benzeyen) bir bilgelik formülüdür. İnsanın durağan (statik) bir yaratık olmaması gerektiğini vurgular. Sadece kitap veya olayları "oku", okuduklarını zihninde analiz edip "düşün", bu düşünceleri sadece mantıkla değil kalbinle "hisset" ve her sabah uyandığında dünkü o dogmatik, cahil, eksik adamı öldürüp; daha bilge, daha iyi, daha gelişmiş yeni bir versiyonunu (yeniden yarat) inşa et. Hayat, bitmeyen bir heykeltıraşlıktır.