Modern dünyanın, medyanın ve siyasetin o sığ, manipülatif (ve sağır edici) gündemini eleştiren, adalet ve vicdan arayışına dair çok güçlü bir isyandır. Televizyonlar, sosyal medya ve politikacılar sürekli olarak sahte krizleri, dedikoduları, futbolu veya popüler kavgaları devasa bir sesle ("kuru gürültüyle") tartışırlar. Yazar; sistemin bu "sahte gürültüyü" bilerek yarattığını; böylece asıl konuşulması gereken o can yakıcı gerçeklerin (cinayetlerin, açlığın ve adaletsizliğin) sessizliğe gömüldüğünü ve o mazlumların çığlıklarının bu kaosta kasten boğulduğunu çok haklı bir dille haykırır.