
Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu?

Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu?
(Genellikle Dostoyevski veya varoluşçu edebiyatı çağrıştıran bu alıntı), derin bir melankoli, vicdan azabı veya aşırı düşünmenin insan üzerinde yarattığı içsel yıkımı anlatır. Bir ağaç kurdu, sağlam görünen bir ağacı dışarıdan belli etmeden yavaş yavaş içeriden yiyip bitirir. İnsanın kendi kendiyle verdiği savaş, bitmek bilmeyen takıntıları ve ruhsal bunalımları da, bedeni dışarıdan sağlam görünse bile onu içeriden yavaşça çürüten ölümcül bir parazit gibidir.

Hemen şimdi düşünürler konulu bilgi yarışmasına katılın!
Bilgi Yarışmasına Git