Bu söz, tiranların, diktatörlerin veya sırf makam sevdasıyla halkına zulmedenlerin tarihsel akıbetini özetler. Güç ve baskı kurma hırsıyla yaşayanlar, hayatları boyunca korku salıp altın saraylarda (debdebe içinde) yaşayabilirler. Ancak o geçici güç ellerinden gittiğinde veya öldüklerinde, tarih ve insanlık vicdanı onları sadece yaptıkları zulümlerle hatırlar. İyilikle anılmak, altından yapılmış bir tahttan çok daha kalıcıdır.