(Attila İlhan veya Edip Cansever tarzı, çok melankolik ve varoluşsal bir sokak karşılaşmasıdır). Gecenin bir vakti, sokakta tek başına kalmış, hayattan çok ağır darbeler almış, yüzünde hiç kan (soluk benziniz) kalmamış bir yabancıya (veya aynadaki yazarın kendi yansımasına) yöneltilen o hüzünlü sorudur. Yazar, karşısındaki o donuk bedenin sadece fiziksel olarak değil, ruhsal olarak da tamamen terk edildiğini, evrende hiçbir yere (kimsesiz misiniz) ait olmadığını o "soğuk" ve "soluk" tasvirle resmeder. Yalnızlığın ve ölüme yakınlığın vesikasıdır.