Bu atasözü, insanın sözlerinin ve davranışlarının, tamamen iç dünyasının bir yansıması olduğunu ifade eder. İçinde sevgi, merhamet veya samimiyet barındırmayan (soğuk kalpli) birinden, başkalarını ısıtacak, onlara umut verecek veya kırgınlıkları onaracak güzel ve içten sözler (sıcak sözler) duymak imkansızdır. Dil ne söylerse söylesin, kaynağı kalp olduğu için sahte bir sevgi sözcüğü bile o soğukluğu mutlaka hissettirir.