Bu söz, ahlaki denetim mekanizması olan utanç (hayı) duygusu ile şeref arasındaki doğrudan ilişkiyi açıklar. Kötü eylemlerinden, yalanlarından veya haksızlıklarından dolayı yüzü kızarmayan, içsel bir pişmanlık ve utanma hissetmeyen bir kimsenin, onurlu ve şerefli bir karakter inşa edemeyeceğini ahlaki bir yasayla vurgular.