Dinin veya kanunların cehennem/hapis korkusu (tehdit) üzerine kurduğu "sahte ahlakı" reddeden felsefi bir duruştur. Bir insan sadece Allah'ın azabından korktuğu veya hapse girmekten çekindiği için kötülük yapmıyorsa (tehdit esasına dayanan); o adam ahlaklı (faziletli) biri değildir, sadece korkaktır. Gerçek ahlak, hiçbir ceza veya polis yokken de iyi kalabilmektir. Bu yüzden, sadece cezadan korktuğu için "iyi" duran birine (güvene de layık değildir) asla güvenilmez; çünkü o tehdit (korku) ortadan kalktığı an, o adam içindeki canavarı hemen ortaya çıkaracaktır.