Bu söz, siyasi makamların ve toplumsal statülerin geçiciliğini ve dışsal kazanımlar olduğunu vurgularken, sanatçı olmanın içsel, doğuştan gelen ve taklit edilemez bir nitelik olduğunu keskin bir şekilde ortaya koyar. Milletvekili, bakan hatta cumhurbaşkanı olmak belirli bir sürecin, yetenek setinin ve koşulların bir araya gelmesiyle mümkün olabilirken, sanatkârlık ruhun derinliklerinden beslenen, yaratıcı bir dehanın ifadesidir.

Bu alıntı, sanatsal yeteneğin ne bir eğitimle ne bir atamayla ne de bir seçimle elde edilemeyeceğini, aksine bireyin özgün varoluşunun, gözlem gücünün ve ifade biçiminin bir yansıması olduğunu felsefi bir derinlikle anlatır. Sanat, dışsal güç ve otoriteye karşı, içsel bir özerklik ve kalıcılık barındırır; bu nedenle sanatçı, toplumsal hiyerarşilerin ötesinde, kendine özgü bir varoluşsal değere sahiptir. Siyasi unvanlar gelip geçicidir, ancak sanatın ve sanatçının bıraktığı etki zamanı aşar.