Kişinin yaşadığı büyük hayal kırıklıkları ve duygusal acıların ardından, artık o yoğun tutkularından, heyecanlarından ve zarar verebilecek veya görebilecek hislerinden arındığını ifade eder. Tıpkı sayfalarda kurutulan bir çiçek gibi, kalp de hayatın gerçeklerinden uzaklaşıp kütüphane sessizliğinde, sadece bilgi ve dinginlikle yaşayan zararsız bir nesne haline gelmiştir.