(Kaba saba, vicdansız ve ruhsuz insanlara karşı söylenen çok zekice, alaycı ama naif bir beddua/sitemdir). Yazar, karşısındaki insanların o kadar duygusuz, o kadar anlayışsız ve estetikten yoksun olduğunu düşünür ki; onlara silahla, hakaretle veya nefretle (kötülükle) cevap vermek yerine; o kurumuş, çorak ve bencil ruhlarına zorla bir iyilik, bir güzellik ve bir sanat (çiçek aşısı) enjekte etmek ister. Ancak o aşı sayesinde o hastalıklı, kaba ruhların iyileşip (çiçekler açması) "insan" olabileceklerine dair o isyankar ama mizahi bir arzu beyanıdır.