Bu söz, sağlam ve kalıcı bir toplumsal düzenin inşa edilmesi için gereken üç ana taşıyıcı kolonu tanımlar. İnsanları birbirine bağlayan yapıştırıcı "sevgi" ve hoşgörüdür; bir arada barış içinde yaşamanın kuralı herkesin eşit olduğu bir "adalet" sistemidir; bu yapının zamanın yıkıcı etkilerine karşı ayakta kalmasını sağlayan şey ise bireylerin birbirine ve devlete karşı gösterdiği sarsılmaz "dürüstlük"tür. Biri eksik olursa toplum çöker.