Bu söz, toplumsal ilişkilerde insanların konforlu yalanlara sığınma eğilimi ile çıplak gerçeklerin yarattığı rahatsızlığı ele alır. İnsanların çıkarlarına uyan, egolarını okşayan yalanları kolayca benimsediklerini (dost olduklarını); ancak düzenlerini bozan, onları yüzleşmeye zorlayan hakikatlere karşı ise hemen cephe aldıklarını (düşman olduklarını) vurgular.