Zen Budizmi'ne ait olan bu kadim bilgelik (öğrencinin hocasına gelip her şeyi bildiğini iddia ettiği meşhur "Çay Fincanı" hikâyesi), kibrin ve önyargının öğrenmenin önündeki en büyük engel olduğunu anlatır. Eğer bir insanın zihni eski inançlarla, kendi bildiğinin tek doğru olduğu (ego) fikriyle ağzına kadar "doluysa", o kişiye yeni bir şey öğretmek, farklı bir bakış açısı sunmak imkânsızdır; çünkü verilen her yeni bilgi (su) taşar ve ziyan olur. Yazar, aydınlanmanın ve öğrenmenin ilk şartının "boşalmak" (önceki ezberleri unutmak ve tevazu göstermek) olduğunu harika bir metaforla açıklıyor.