Bu alaycı ve elitist düşünce (genellikle Dostoyevski tarzı karakterlerin ağzından duyulan), sıradanlığın ve itaatin zekâyla çeliştiğini savunur. Toplumda "bir baltaya sap olmak", düzenli bir işe girmek, kurallara uymak ve sistemin itaatkâr bir parçası olmak anlamına gelir. Yazar, yüksek zekâya ve derin sorgulama yeteneğine sahip bir insanın (zekinin) bu sıradan döngüyü anlamsız bulacağını, sistemin saçmalıklarını göreceği için asla o "sap" olmaya (itaat etmeye) razı gelmeyeceğini iddia eder. Ancak hiçbir şeyi sorgulamayan, verili hayatı olduğu gibi kabul eden sığ zihinlerin ("aptalların") sistemde kolayca kendilerine yer bulduğunu esprili bir kibirle ifade eder.