Türkiye'deki (veya küresel çapta) eğitim sisteminin yozlaşmasını ve diplomaların o korkunç "enflasyonunu" (içinin boşalmasını) anlatan, hem nostaljik hem de çok sert bir entelektüel isyandır. Eski dönemlerde (Köy Enstitüleri veya klasik liselerde) bir lise mezunu felsefe bilir, klasik edebiyat okur, mükemmel bir dil kullanır ve analitik düşünürdü (gerçek aydınlık). Bugün ise yazar; binlerce kalitesiz üniversitenin açıldığını, akademik unvanların ("profesörlüğün") bile ezbercilik, intihal ve liyakatsizlikle dağıtıldığını; bu yüzden günümüzdeki o yaldızlı doktora kâğıtlarının, eski bir liselinin o gerçek "kültürünün" yanından bile geçemeyeceğini iddia eder.