Bu söz, zihinsel tek tipleşmeye karşı yapılmış çok güçlü bir entelektüel başkaldırıdır. Bireyin düşünce dünyasını besleyen kaynakların sıradanlığı, onun algı sınırlarını da toplumsal kabullerin ötesine geçemeyecek şekilde daraltır. Felsefi açıdan bakıldığında, bilgi kaynaklarımızın çeşitliliği bilincimizin özgünlüğünü belirler. Herkesle aynı entelektüel patikalardan yürümek, zihni sürü psikolojisinin konforlu ama sığ sularına hapseder. Psikolojik olarak ise bu durum, bireyin kendi otantik benliğini inşa etmek yerine, çoğunluğun yankı odasında kaybolmasına yol açar.

Gerçek yaratıcılık ve özgür düşünce, popüler olanın sınırlarını aşarak sıra dışı, unutulmuş veya marjinal fikirlerle temas kurduğumuzda filizlenir. Kendimize ait özgün bir ses bulmak, ancak herkesin yöneldiği ortak akıntıya karşı kürek çekmekle ve farklı entelektüel pınarlardan beslenmekle mümkündür. Zira insan zihni, yalnızca tükettiği girdilerin niteliği ve çeşitliliği kadar özgürleşebilir.