Bu isyankâr ve muazzam derecede küçümseyici replik (muhtemelen ağır bir trajedi veya aşk acısı çeken birinin feryadı), çekilen acının büyüklüğüyle karşı tarafın sunduğu tesellinin yetersizliği arasındaki o büyük uçurumu anlatır. Kişinin içinde öylesine büyük bir ruhsal çöküntü, öfke veya kaybediş (yangın) vardır ki; karşı tarafın ettiği iki kelimelik bir teselli, sıradan bir tavsiye veya göstermelik bir yardım (bir gıdımcık su), o ateşi söndürmek şöyle dursun, sadece daha çok sinir bozar. Söz, bazı acıların anlaşılamaz ve onarılamaz büyüklüğünü muazzam bir felaket metaforuyla resmediyor.