Bu söz, insanın varoluşsal sancılarına ve hayatın getirdiği zorluklara karşı geliştirdiği en güçlü zırhı ifade eder. Friedrich Nietzsche ile özdeşleşen ve Viktor Frankl’ın varoluşçu psikolojisinde derinleşen bu düşünce, hayatta net bir amaca veya anlama sahip olmanın gücünü vurgular. İnsan, zihninde ve kalbinde niçin yaşadığına dair sağlam bir cevaba sahip olduğunda, hayatın karşısına çıkardığı engeller, acılar ve belirsizlikler karşısında kolayca yıkılmaz.

Psikolojik açıdan bakıldığında bu ifade, bireyin dayanıklılık kapasitesinin dış koşullardan ziyade içsel motivasyonla şekillendiğini gösterir. Yaşamın nasılı, yani sürdürülüş biçimi ne kadar ağır ve sancılı olursa olsun, kişiyi ayakta tutan şey o nihai gaye veya anlam arayışıdır. Anlam yüklenmiş bir hayat, en karanlık dönemlerde bile insana katlanma ve direnme gücü verir.