Bu söz, onurun, karakter bütünlüğünün ve şerefin fiziksel hayatta kalma güdüsünün üzerinde olduğunu savunan ahlaki bir kuraldır. Maddi yoksunluklar veya açlık çekmek (yoksulluk) gibi zorluklara katlanmanın; başkalarına boyun eğerek, hileyle veya onursuzca yaşayıp karakteri alçaltmaktan çok daha erdemli olduğunu açıklar.