Toplumsal yozlaşmanın, adaletsizliğin ve ahlaki çürümenin en sarsıcı toplumsal sonuçlarından birini gözler önüne seren sosyolojik ve ahlaki bir tespittir. Değer yargılarını yitirmiş, hakkı ve kuru hukukları savunma cesareti gösteremeyen kitlelerin, gücü ve haksız kazancı tek meşruiyet kaynağı olarak görerek zorbalara, soygunculara ve diktatörlere hayranlık duymaya başlamasını ifade eder. Bu durum, toplumsal bir intihardır. Bu söz, bizi ahlaki değerlerimize ve adalet inancımıza sahip çıkmaya, güce tapınmak yerine dürüstlüğün, liyakatin ve insan onurunun sarsılmaz koruyucusu olmaya çağıran tarihi ve politik bir uyarıdır.