(Klasik muhafazakâr felsefeye veya milliyetçi/gelenekçi ahlaka ait) modernizmin savurduğu bireyci (ve anlamsız) hayata karşı sunulan o sarsılmaz "kutsal sığınak" formülüdür. Bugün insanlar mutluluğu lüks arabalarda, kariyerde veya bireysel hazlarda arayıp sürekli bir boşluk hissederler. Oysa yazar; insanın ruhunu doyuran, ona dünyada gerçek bir kimlik, huzur ve "kusursuz bir anlam" veren şeyin; kendi kanından olan çocuklarına ("ailesine") ve kök saldığı topraklara ("vatanına") kendini hesapsızca ve onurla feda etmek ("adanmışlık") olduğunu o sıcak ve yüce dille ilan eder.