Kibrin insan zekâsı üzerindeki o kör edici etkisini anlatan bu psikolojik kural, en büyük hataların neden çok "zeki" insanlar tarafından yapıldığını açıklar. Zekâ (akıl) doğru kullanıldığında insanı kurtarır; ancak kişi o zekâsıyla fazla övünmeye başladığında ("ben en iyisini bilirim" kibri), başkalarını dinlemeyi bırakır, riskleri küçümser ve kendisini eleştirilemez sanır. Kibir, o muhteşem aklı "ayartır", yoldan çıkarır ve en mantıksız, en saçma kararları almasına neden olur. Söz, dehanın en zayıf noktasının ve en büyük düşmanının ego (kibir) olduğunu vurguluyor.