Bu söz, aktif öğrenmenin ve tecrübe etmenin pedagojik ve psikolojik önemini özetler. Sadece teorik bilgi aktarımının (anlatma) kalıcı olmadığını, uygulamalı gösterimin (öğretme) hatırlamayı kolaylaştırdığını, ancak gerçek ve kalıcı öğrenmenin ancak kişinin sürece bizzat dahil olması, hata yapması ve deneyimlemesiyle (dahil etme) mümkün olacağını savunur.