Bu söz, siyasi hayatta ve güç ilişkilerinde halkın veya kitlenin desteğini kaybetmiş olmasına rağmen, hala iktidardaymış veya kabul görüyormuş gibi yapay bir özgüven ve kibirle hareket eden politikacıların içine düştüğü acınası ve samimiyetsiz durumu eleştirir.