(Schopenhauer, Bukowski veya tam anlamıyla karamsar/nihilist bir aydının) sahte umut tüccarlarına ve "Polyannacılığa" kestiği o acımasız ve buz gibi faturadır. Modern dünya (kişisel gelişimciler veya siyasiler) insanları "Bir gün her şey çok güzel olacak, sabret" diyerek uyutur. Oysa yazar; dünyanın doğası gereği acımasız bir savaş alanı olduğunu, o "hayal edilen" o muhteşem ütopyanın hiçbir zaman gelmeyeceğini; insanın sürekli o sahte geleceği ("daha iyiyi") bekleyerek elindeki tek gerçekliği (bugünü) çöpe attığını o dondurucu ve "boşuna beklemeyin" diyen dürüstlüğüyle yüzümüze çarpar.