(George Carlin'in o meşhur ve sivri dilli ateistik/stand-up gösterisinden alınmış) kurumsal dinlerin o kendi içindeki mantıksal paradoksunu ("sevgi ve işkence" çelişkisini) mizahi ama çok keskin bir şekilde yıkan o efsanevi cümledir. Yazar; din adamlarının anlattığı Tanrı profilindeki o korkunç dengesizliği (ironiyi) yüzümüze çarpar: Hem yatak odanıza kadar her saniyenizi izleyen (gözetleyen) kontrolcü ve hata yaparsanız sizi "sonsuza kadar ateşte (cehennemde) yakacak" kadar acımasız bir figür sunulur; ancak bir saniye sonra da "Ama O sizi çok seviyor" denilerek aklın sınırlarıyla alay edildiğini iddia eder.