Türkiye'nin laiklik ve Cumhuriyet devrimlerinin önemini Ortadoğu'nun trajik durumuyla kıyaslayarak anlatan, son derece rasyonel ve ulusalcı bir savunmadır (genellikle İlber Ortaylı, Celal Şengör veya bir Atatürkçü aydının dilinden). Yazar; petrole ve zenginliğe rağmen Ortadoğu (Arap) ülkelerinin sürekli mezhep savaşları, cehalet ve emperyalist sömürü ("Batı'nın kölesi") içinde kan ağladığını hatırlatır. Türkiye'nin bu bataklığa düşmemesinin yegane sebebinin, Atatürk'ün kurduğu o laik, bilime dayalı ve "çağdaş" Cumhuriyet felsefesi olduğunu ve Türk milletinin o karanlıktan ancak bu sayede "sıyırdığını" kesin bir dille özetler.