Beni üzen şey canımın istediğini yapmamak değil, canımın bir şey istemez oluşudur. Bu sarsıcı varoluşsal itiraf, depresyonun ve ruhsal boşluğun en derin noktasını, yani arzusuzluk durumunu tanımlar. Engellenmek veya isteklerine ulaşamamak insanda öfke ve mücadele azmi yaratırken; hiçbir şey istememek, hayata dair tüm tutkuların, merakın ve yaşama sevincinin sönmesidir. Canının bir şey istemez oluşu, ruhun yavaş yavaş donması ve hayattan elini eteğini çekmesidir. Bu söz, insanın eylemlerini ve varlığını anlamlı kılan yegane motorun içimizdeki o istek, arzu ve tutku ateşi olduğunu çarpıcı bir biçimde hatırlatır.