(Napoleon Bonaparte, Mustafa Kemal Atatürk veya büyük bir liderin mağlubiyet sonrasındaki o diyalektik/tarihsel gururunu anlatan) yenilgiyi efsaneye çeviren sarsılmaz bir stoacı/kahramanlık duruşudur. Bir lider bir savaşı (veya siyasi bir mücadeleyi) kaybedebilir. Ancak yazar; o yenilginin aslında korkakça bir kaçış olmadığını; dünyanın en büyük güçlerine karşı tek başına onuruyla diretmesinin, o yenilgide bile gösterdiği o devasa cesaretin, korkakların kazandığı sahte zaferlerden çok daha büyük, daha efsanevi ve tarihe kazınan bir "zafer/şan" olduğunu o görkemli kibriyle haykırır.