(Futbol dünyasına (belki bir antrenörün veya yönetimin) ait olan) o çok esprili, klişe ama muazzam derecede gerçekçi bir "takım mühendisliği/kriz yönetimi" aforizmasıdır. Brezilyalı futbolcular yeteneklidir ama aynı zamanda gruplaşmaya, eğlenceye ve laubaliliğe meyillidir. Yazar; bir takımda bir tane Brezilyalının o yeteneğiyle maçı kurtaracağını, ikincisinin ufak bir rahatlık getireceğini ama üç tanesinin anında kendi aralarında bir mafya/çete kurup "disiplini" tamamen yok edeceğini ve o başıbozukluğun takımın başındaki o hocayı ("teknik direktörü") kovduracağını o mizahi sosyolojiyle söyler.