Konfüçyüs'e (veya antik Doğu bilgeliğine) atfedilen bu muazzam psikolojik aforizma, kin gütmenin ve intikamın ne kadar intiharvari bir eylem olduğunu anlatır. Bir insan size kötülük yaptığında, onu mahvetmek, öldürmek veya hayatını karartmak (intikam almak) için yola çıkabilirsiniz. Ve muhtemelen başarıp o kişinin mezarını da kazarsınız. Ancak o intikam ateşi sizi de öyle bir ele geçirir, ruhunuzu öyle bir zehirler ve hayatınızı öyle bir tüketir ki; aslında o savaşı kazanırken kendi vicdanınızı, huzurunuzu ve insanlığınızı da ("ikinci mezarı") toprağa gömersiniz. Söz, intikamın her zaman iki tarafı da yok ettiğini mükemmel bir metaforla özetler.