Sigmund Freud'un psikanalitik kuramının temel taşını oluşturan, yetişkinlikteki davranışlarımızın, korkularımızın ve ilişkilerimizin arkasında yatan o gizemli çocukluk izlerini vurgulayan bilimsel ve psikolojik bir tespittir. Çocukken aile içinde ve çevrede aldığımız yaralar, sevgi veya sevgisizlik deneyimleri, bugünkü karakterimizin sınırlarını sessizce çizer. Kendi psikolojimizi anlamak, çocukluğumuzla yüzleşmek ve o yaralı çocuğu şifalandırmakla mümkündür. Bu söz, bize ebeveynliğin ve çocukluğun ne denli büyük bir sorumluluk olduğunu hatırlatırken, kendi içsel dünyamızın kapılarını aralayacak bilgece bir farkındalık anahtarı sunar.