Bu sistem karşıtı ve distopik eleştiri, modern toplum mühendisliğinin veya vahşi kapitalizmin bireyi nasıl şekillendirdiğini anlatıyor. Küresel sistem, çok düşünen, aşırı empati kuran, sanatla ilgilenen veya haksızlıklara karşı duygusal tepki veren (ruhlu) insanları sevmez; çünkü bu insanlar sistemi sorgular ve itaat etmezler. Bunun yerine, sadece tüketen, mesai saatlerine uyan, robotlaşmış, acımayan ve mekanikleşmiş (ruhsuz) yığınlar istenmektedir. Alıntı, insanın sadece biyolojik bir makineye dönüştürülme projesine karşı, varoluşsal bir uyanış ve isyan çağrısıdır.