(Cehaletin doğasını anlatan Sokrates veya İmam Gazali tarzı evrensel bir kuraldır). Cahil bir insanı tehlikeli ve tedavi edilemez yapan o "kibirli körlüğü" anlatır. Cahil, sadece matematikten veya tarihten habersiz olan kişi değildir. Asıl cahil; bir konuyu bilmediğini dahi bilmeyen, o karanlığının (kendi eksiğini görür) farkında olmayan ve o kusursuz (!) kibriyle; o konunun uzmanı olan, ona doğruyu anlatan insanların sözlerini (öğütlere) alayla ve küçümsemeyle (kulak asar) reddeden o mühürlü zihindir. Cehalet, kendi karanlığına aşıktır.