Bu söz, genellikle savaşlarda, derin devlet operasyonlarında veya büyük kriz anlarında "kirli" veya "kötü" işler yapmak zorunda kalanların, kendilerini rahat koltuklarından yargılayan ahlakçılara verdiği o sert ve trajik cevaptır. Barış zamanının temiz ahlak kuralları, herkesin hayatının tehlikede olduğu (çok karanlık bir gece) varoluşsal kriz anlarında işlemez. O gece; hayatta kalmak veya "hepimizin kaderini" korumak için birilerinin elini kana bulaması, ahlaki gri alanlara girmesi gerekmiştir. Yazar, ellerini temiz tutmak için saklananların, o gece bedel ödeyenleri yargılamaya hakkı olmadığını öfkeli bir çaresizlikle yüzlerine vuruyor.