İnsanın neden kendi içine çekildiğini (veya yalnızlaştığını) açıklayan psikolojik bir tespittir. Bir insan susuyorsa veya artık dertlerini anlatmıyorsa, bunun sebebi etrafında kalabalık olmaması (dinleyeni olmaması) değildir. Asıl acı veren şey; konuştuğunda, kelimelerini karşı tarafa döktüğünde, o kişinin söylenenleri sadece kulaklarıyla duyup "hı hı" demesi, ama o cümlenin altındaki o kanayan yarayı, o derin kırgınlığı kalbiyle (anlayanı olmadığından) hissedememesidir. Anlaşılmamak, insanı en kalabalık yerlerde bile dilsiz bırakır.