İnsan aklının, karşısındaki manipülatörü (yalancıyı) sessizce izlediği o muazzam derecede zeki, kibirli ve üstün psikolojik (veya dedektiflik) anıdır. Birisi size yalan söylediğinde ve siz o konunun asıl "gerçeğini" belgeleriyle (veya şahit olarak) zaten biliyorsanız; o kişinin size sahte bir hikâye uydururken kıvranmasını, terlemesini ve o yalanları mantıklı göstermek için çırpınmasını bölmeden izlemek ("dinlemek"), beyninize inanılmaz derecede keyifli, ironik ve acımasız bir "eğlence (tiyatro)" gibi gelir. Bilginin/gerçeğin sahibine verdiği o sessiz ama ezici "gücün" itirafıdır.