Cehaletin doğaya, sisteme ve diğer insanlara verdiği o ölçülemez (ve yıkıcı) zararı anlatan rasyonel ve felsefi bir hakikattir. Bir gezegen için dağlar, okyanuslar veya şehirlerin kütlesi bir ağırlık değildir. Yazar; evrenin dengesini bozan, savaşlar çıkartan, doğayı katleden, mantığı yok eden ve aydınlık insanları aşağıya çeken yegâne şeyin, sorgulama yeteneğini kaybetmiş, bağnaz ve bilgisiz ("cahil") insan zihniyetinin o boğucu "karanlık ağırlığı" olduğunu söyler. Akılsızlığın, insanlığın omuzlarındaki en korkunç kambur olduğunu özetler.