Bu söz, insanlık tarihinin en kadim çelişkilerinden birini, ahlaki değerler ile maddi güç arasındaki ezeli çatışmayı gözler önüne seriyor. Felsefi açıdan bakıldığında, toplumların erdemi teoride yüceltirken pratik yaşamda güce ve paraya tapınma eğilimini psikolojik bir netlikle ortaya koymaktadır. İnsan doğası, somut güvencelere ve statüye yönelmeye meyillidir; para bu güvencenin en görünür ve hızlı aracıdır. Erdem ise içsel bir disiplin, sabır ve gösterişsiz bir olgunluk gerektirdiği için kitlelerin gözünde çoğunlukla hak ettiği değeri bulamaz. Toplumsal algı, ahlaki bir duruştan ziyade maddi gücün getirdiği nüfuz karşısında eğilmeyi tercih eder. Edebi bir derinlikle ele alındığında bu alıntı, insanlığın ortak vicdanındaki o derin yarayı, yani değerlerin fiyatlara feda edilişini fısıldayan sarsıcı bir sistem eleştirisidir.