(Fuzuli, Nabi veya Ziya Paşa gibi klasik divan edebiyatı şairlerinden, eğitimin sınırlarını anlatan muazzam bir beyittir). "Eğitim cehaleti alır, eşeklik baki kalır" sözünün çok daha estetik halidir. Papağana (tutiye) yıllarca diksiyon ve kelime (ta'lim-i eda'yı kelimat) öğretebilirsiniz; sonunda o papağan tıpkı bir insan gibi çok güzel şiirler okuyabilir (sözü insan olur). Ancak o papağanın içinde bir vicdan, bir şefkat, bir ahlak (özü insan olmaz) oluşmaz. Karakter ve vicdan yoksa, alınan diplomalar ve ezberlenen kitaplar o kişiyi "insan" yapmaya yetmez.