Ezilen sınıfın mutluluk eğilimi, daima insafsızca ve yasalar yoluyla egemen sınıfın mutluluk eğilimine feda edilmemiş midir? Friedrich Engels'in bu net sınıfsal tespiti, insanlık tarihi boyunca yasaların, devlet mekanizmalarının ve toplumsal kuralların aslında hangi sınıfın çıkarlarını korumak için kurgulandığını açıklar. Ezilen, çalışan ve üreten çoğunluğun mutluluğu, huzuru ve insanca yaşama hakkı; her zaman yasal kılıflar altında egemen sermaye sınıfının konforu, zenginliği ve iktidarı için insafsızca feda edilmiştir. Bu durum, adaletsizliğin sistemik yapısını gözler önüne serer. Bu felsefi analiz, gerçek bir toplumsal huzurun ancak bu sömürü mekanizmasının ortadan kaldırılmasıyla mümkün olacağını hatırlatır.