Bu söz, modern toplumun yapısal çöküşünü ve bireyler arasındaki yabancılaşmayı sarsıcı bir metaforla gözler önüne serer. Fransız düşünür Jean-Jacques Rousseau’nun toplumsal sözleşme kuramına atıfta bulunan bu ifade, bir araya gelmiş insan kalabalıklarının gerçek anlamda bir toplum oluşturmaya yetmediğini savunur. Gerçek bir toplum; ortak değerler, adalet, empati ve karşılıklı güven üzerine inşa edilir. Oysa insani bağların koptuğu, herkesin sadece kendi çıkarını gözettiği modern dünya, bir arada yaşama kültürünü yitirerek bireyleri birbirinin amansız rakibi haline getirmiştir.

Psikolojik açıdan bu durum, bireyin kalabalıklar içinde hissettiği derin yalnızlığı ve güvensizliği simgeler. Toplumun bir çöl olarak nitelendirilmesi, şefkat ve dayanışmadan yoksun, kurak bir duygusal iklimi ifade ederken; vahşi hayvanlar benzetmesi ise hayatta kalma dürtüsünün ahlakın önüne geçtiği ilkel bir varoluş mücadelesine işaret eder. Alıntı, bizi çevreleyen sosyal düzenin maskesini düşürerek, bizi insan kılan değerleri kaybettiğimizde medeniyet dediğimiz şeyin aslında vahşi bir doğadan farksız olduğunu hatırlatır.