Psikolojik bir sınır (ve teolojik bir benzetme) çizen bir öz değer kuralıdır. Dinlerde "kul hakkı" başkasına zarar vermektir. Ancak bir insan, sırf başkaları mutlu olsun, onu sevsin diye kendi isteklerini, hayallerini ve sınırlarını sürekli ezip gereğinden (fazla fedakarlık) yaparsa; evrenin ona emanet ettiği kendi canına, kendi potansiyeline ve zamanına zarar vermiş olur. İnsanın kendisine yaptığı zulüm, (kendi kul hakkına girmek) en büyük günahlardan biridir.