Bu asil ve felsefi söz, gerçek asalet ve büyüklüğün başkalarıyla rekabet etmekten veya onlardan üstün olmaktan geçmediğini, aksine bireyin kendi geçmiş haliyle yarışarak sürekli kendini aşma çabasında saklı olduğunu savunur. Başkalarından üstün olmak kibir ve geçici bir tatmin getirirken; kendi hatalarını düzeltmek, bilgisini artırmak ve ahlaken olgunlaşmak gerçek bir bilgeliktir. Bu duruş, insanı kıskançlık ve rekabet hırslarından arındırarak kendi içsel huzuruna ve özgün gelişim yolculuğuna odaklar.