Modern psikolojinin ve sağlıklı ilişkilerin temel kurallarından birini özetleyen bu söz, bağımlılıkla sevgi arasındaki o hayati farkı çizer. Bir insan maddi güvence, yalnızlık korkusu, sosyal onay veya psikolojik bir boşluğu doldurmak (ihtiyaç) için birine bağlanıyorsa, o ilişki sevgi değil, bir nevi karşılıklı fayda veya parazitliktir. "Gerçek aşk", bireyin kendi kendine yetebildiği, yalnız kalmaktan korkmadığı ve hayatını tek başına da mutlu sürdürebileceği bir noktada, tamamen özgür iradesiyle o insanı hayatına dâhil etmeyi "seçmesi" (tercihi) ile başlar. Alıntı, mecburiyetten doğan bağların asla saf aşk olamayacağını çok net bir dille hatırlatıyor.