Atatürk'ün "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır..." sözüyle aynı eksende olan, bir dava adamının o bitmeyen ve ölümsüzlük taşıyan sorumluluk bilincidir. Konuşan kişi, inandığı o büyük fikri (Cumhuriyeti veya vatanı) sadece kendi fani ömrüyle ("bedeniyle") sınırlı görmez. Bedenin öleceğini (toprak olacağını) bilir ancak yaktığı o ışığın, fikirlerinin ve yetiştirdiği nesillerin; o öldükten asırlar sonra bile aynı yolda ("göreve") devam edeceğine dair o muazzam ve sarsılmaz inancını haykırır.